تبليغاتX
اِساره سو _ نور ِستاره

پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387

آموزش زبان تبری/مازنی 2

فعل خوردن جز افعال ساده در زبان تبری می باشد :

*گذشته ساده :

شخص اول دوم  سوم
مفرد بَخـِردِمه(خوردم) بَخـِردی(خوردی)  بَخـِرده(خورد)
جمع  بَخـِردِمی(خوردیم) بَخـِردِنی(خوردید) بَخـِردِنه(خوردند)

           

*گذشته استمراری1 :

شخص اول دوم سوم
مفرد  خـِردِمه(می خوردم) خـِردی(می خوردی) خـِرده(می خورد)
جمع  خـِردِمی(می خوردیم) خـِردِنی(می خوردید) خـِردِنه(می خوردند)

1.در حالت ماضی استمراری ، معمولا از فعل کمکی داشتن استفاده می شود. داشتم می خوردم = دَیمه خـِردِمه  و ...


*مضارع اخباری1 :

شخص اول دوم سوم
مفرد خـِرمبه(می خورم) خـِرنی(می خوری) خـِرنه(می خورَد)
جمع خـِرمبی(می خوریم) خـِرننی2 (می خورید) خـِرننه(می خورند)

1.در حالت مضارع اخباری نیز مانند ماضی استمراری ، معمولا از فعل کمکی داشتن استفاده می شود. دارم می خورم = دَرمه خـِرمبه  و ...

2. منظور از تکرار ن تشدید می باشد.


*مضارع التزامی :

شخص اول دوم سوم
مفرد بَخـِرم(بخورم) بَخـِری(بخوری) بَخـِره(بخورد) 
جمع بَخـِریم(بخوریم) بَخـِرین(بخورید) بَخـِرن(بخورند)

                                                                                                    

*امر :               بَخـِر(بخور)

*نهی :             نَخـِر(نخور)


*نفی :

نفی هر دو حالت ساده و استمراری در زمان گذشته یکسان است و با افزودن نَ به ابتدای "ماضی استمراری" ایجاد می شود. مانند : نَخِردِمه(نخوردم/نمی خوردم) و ...

نفی مضارع اخباری نیز با افزودن نَ به ابتدای آن صورت می گیرد. نَخِرمبه(نمی خورم) و ...

اما نفی مضارع االتزامی با افزودن نَ به جای بَ در ابتدای آن صورت می گیرد.

نَخِرم(نخورم) و ...
نوشته شده توسط اسماعیل در 9:20 |  لینک ثابت   • 

شنبه بیست و سوم آذر 1387

آموزش زبان تبری/مازنی 1

در این پست قصد دارم فعل رفتن را به تبری/مازنی صرف کنم. این فعل جز افعال ویژه در زبان تبری است که دارای بن های متفاوت می باشد :


گذشته ساده :

شخص اول دوم سوم
مفرد بوردِمه(رفتم) بوردی(رفتی) بورده(رفت)
جمع  بوردِمی(رفتیم) بوردِنی(رفتید) بوردِنه(رفتند)
                                                                                        
                             

گذشته استمراری1 :

شخص اول دوم سوم
مفرد شیمه(می رفتم) شی(می رفتی) شیه(می رفت)
جمع شیمی(می رفتیم) شینی(می رفتید) شینه(می رفتند)

1.در حالت گذشته استمراری ، معمولا از فعل کمکی داشتن استفاده می شود. داشتم می رفتم = دَیمه شیمه  و ...

                                                                                                

مضارع اخباری1 :

شخص اول دوم سوم
مفرد شومبه(می روم) شونی(می روی) شونه(می رود)
جمع شومبی(می رویم) شوننی2 (می روید) شوننه(می روند)

1.در حالت مضارع اخباری نیز مانند ماضی استمراری ، معمولا از فعل کمکی داشتن استفاده می شود. دارم می روم = دَرمه شومبه  و ...

2.منظور از تکرار ن تشدید می باشد.

                                                              

مضارع التزامی :

شخص اول دوم سوم
مفرد بورم(بروم) بوری(بروی) بوره(برود)
جمع بوریم(برویم) بورین(بروید) بورن(بروند)
                                                                                                                                         

* امر :                 بور(برو)

* نهی :               نَشو(نرو)


* نفی  :

نفی هر دو حالت ساده و استمراری در زمان گذشته یکسان است و با افزودن نَ به ابتدای "ماضی استمراری" ایجاد می شود:

نشیمه(نرفتم/نمی رفتم) و ...

نفی مضارع اخباری با افزودن نَ به ابتدای آن صورت می گیرد:

نشومبه(نمی روم) و ...

نفی مضارع االتزامی با افزودن نَ به ابتدای بن فعل "مضارع اخباری" و افزون همزه (ئـ) به ابتدای شناسه فعل "مضارع التزامی" صورت می گیرد. به علت پیچیدگی این قاعده ، آن را به صورت کامل صرف می کنم:

شخص اول دوم سوم
مفرد نشوئم(نروم)    نشوئی(نروی) نشوئه(نرود)
جمع نشوئیم(نرویم) نشوئین(نروید) نشوئن(نروند)
                                                                                      
                                    

نوشته شده توسط اسماعیل در 10:41 |  لینک ثابت   •