تبليغاتX
اِساره سو _ نور ِستاره

شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388

96 درصد سواحل درياي مازندران در اختيار 4 درصد مردم ايران است

به اعداد بیان شده در این گزارش خوب توجه کنید و کمی درباره آنچه برسر ما می گذرد بیندیشد.
 
محمد شيدفر، معاون گردشگري سازمان ميراث فرهنگي، صنايع‌دستي و گردشگري استان مازندران گفت: « 4 درصد سواحل درياي مازندران در اختيار 96 درصد مردم ايران است. به معنايي ديگر 96 درصد از سواحل درياي مازندران تنها در اختيار 4 درصد مردم ايران است.»
  
وی همچنين به اين موضوع تاكيد كرد كه مجموعه تختهاي اقامتي استان مازندران 60 هزار تخت است كه حدود 22 هزار تخت از اين تعداد در اختيار دستگاههاي دولتي است.
 
وي افزود:« سازمان دولتي را مي شناسم كه سال 77 يك مركز اقامتي با 17 ميليارد تومان سرمايه ساخت و سال 82 به بهره‌برداري رساند. اين درحالي است كه اگر تنها به سود سپرده اين مجموعه توجه شود. مي‌توان سالي 3 ميليون تومان به كاركنان آن مجموعه سود سفر داد! از اين مجموعه اقامتي و دولتي تنها فصلي از سال استفاده مي شود و هزينه نگهداري اين مجموعه سالانه يك ميليارد تومان است.»
 
شيدفر با گله از اين موضوع كه تختهاي موجود در استان مازندران در اختيار ارگانهاي دولتي است، پيشنهاد داد:« اگر بتوان با دستگاهاي دولتي مذاكراتي انجام داد كه اين مراكز اقامتي تنها به استفاده فصلي كاركنان آن ارگان محدود نشود بلكه همه مردم در همه زمانها از آن بهره‌ببرند، مي توان بسياري از مشكلات كمبود تخت را در استان رفع كرد.»
 
طبق سند چشم‌انداز 20 ساله؛ استان مازندران بايد تا سال 1404، بتواند 22 ميليون توريست داخلي جذب كند. اين درحالي است كه استان مازندران توانسته در مدت 6 ماهه اول سال ۸۷ پذيراي 5/13 ميليون گردشگري داخلي باشد.
 
خبرگزاري ميراث فرهنگی _ فاطيما كريمي
نوشته شده توسط اسماعیل در 12:0 |  لینک ثابت   • 

شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388

مازندران از 4500 سال قبل وارد شهر نشيني شد

طبق آخرين مطالعات انجام گرفته در حوزه باستان شناسي استان مازندران، ساکنين اين منطقه از کشور 5600 سال قبل روند شهر نشيني را آغاز کردند و 4500 سال قبل وارد مرحله شهر نشيني شده‏اند.
 
«علي ماهفروزي»، سرپرست کاوش‏هاي باستان‏شناسي در گوهرتپه مازندران و همچنين يکي از باستان‏شناسان استان مازندران دراين‏باره به CHN گفت: «بر اساس آزمايش هاي انجام گرفته روي نمونه هاي کربن بدست آمده از محوطه باستاني گوهرتپه مازندران، تاريخ دقيق روند شهر نشيني در اين محوطه به 5600 سال قبل بازمي گردد.»
 
وي افزود: «بر اين اساس و با توجه به شواهد باستان‏شناسي بدست آمده از گوهرتپه و ديگر محوطه‏هاي باستاني استان و جنوب شرق درياي مازندران، اين منطقه يعني جنوب و جنوب شرقي درياي مازندران از 4500 سال قبل وارد مرحله شهرنشيني شده است، اما پيش از آن اين روند از 5600 سال قبل آغاز شده است.»
 
به گفته وي اگر باور داريم که روند شهرنشيني از مرحله روستا نشيني بوده، پس تاريخ سکونت در مازندران به قبل از 5600 سال مربوط مي شود.
 
گوهرتپه مازندران تا کنون بزرگترين محوطه باستاني کشف شده در استان مازندران است و از آنجايي که شواهد بيشماري از استقرارهاي شهري هم در آن يافت شده، يکي از مهمترين محوطه هاي باستاني کشور محسوب مي شود.
 
ماهفروزي درباره تاريخ پيش از آغاز روستا نشيني در مازندران گفت: «پيش از دوران روستا نشيني در مازندران، انسان‏ها در غارها زندگي مي‏کردند. بر اساس نتايج بدست آمده از کاوش استروناخ، در "يارين تپه" گرگان مي‏توان گفت که يک وقفه تاريخي در حدود 3800 سال از دوران غارنشيني به روستا نشيني در منطقه ديده مي‏شود. اين وقفه بين سال‏هاي اوايل هزاره چهارم پيش از ميلاد وجود دارد.»
 
وي بر اين نکته تاکيد کرد که پس از آغاز روستا نشيني در مازندران، کشاورزي و دامپروري نيز به شکل جدي آغاز شد و سپس در دوره شهر نشيني اقتصاد متکي بر کشاورزي، دامپروري، صنعتي و تجاري وجود داشته است.
 
شواهد باستان‏شناسي نشان مي‏دهد که گوهرتپه بر اساس نزديکي به درياي مازندران يکي از مهمترين شهرهاي زمان خود بوده است. اين شهر در دوران رونق يکي از مهمترين شهرهاي تجاري منطقه نيز محسوب مي‏شده است.
 
اين شهر در آغاز دوره تاريخي به دلايل نامعلومي از رونق مي‏افتد و پس از يک دوره وقفه مدفن ساکنين خود مي‏شود. به واقع در دوره تاريخي از بخشي از گوهر تپه به عنوان گورستان استفاده شده است.
 
خبرگزاري ميراث فرهنگي _ حسن ظهوري
نوشته شده توسط اسماعیل در 11:36 |  لینک ثابت   • 

جمعه چهارم اردیبهشت 1388

شعر تبری

این شعر زیبا رو تقدیم به شما می کنم. هر چند شاعرش رو نمی‌شناسم.


مه دل تنگه سـر هاده شه صدا ره             بـَـزن سـاز و دم هـاده لـَله‌وا ره

تـه جـا بـلبـل گـلی بـه گـلی نـَوونه             ته نـَخوندی پيله ، پاپلی نـَوونه

بــی تــه لـالـه و لـمـپـا سـو نــَدنـه             ونـوشه اسبـه بـونـه ، بـو ندنه

بـــهــار وائــه پـــيــغــوم پـــه انــی             هـلـی اسبـه جـِمه ره دوجنـی

بـــهــار گــلــه‌ی بـــچــا بـــچــايــی             ميا گيرنه مه دل ته بی ‌صدايی

خل توم گوم بيمه مه ويشه ته ای             نوج بزه پيتومه مه ريشه ته ای

بــرو بــی تــه سـوا صــفا نــدارنــه             تـیـنـاری گـلـی ونـگـا وا نـدارنـه

مه دل تنگه سـر هاده شه صدا ره             بـَـزن سـاز و دم هـاده لـَله‌وا ره

نوشته شده توسط اسماعیل در 14:54 |  لینک ثابت  

چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388

اصل پانزدهم

اصل پانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در حاشیه این وبلاگ نوشته شده است.

 

در زیر اصل ۱۲۱ قانون اساسی را می خوانیم:

 

رییس جمهور در مجلس شورای اسلامی در جلسه‏ای که با حضور رییس قوه قضاییه و اعضای شورای نگهبان تشکیل می‏شود به ترتیب زیر سوگند یاد می‌کند و سوگندنامه را امضاء می‌نماید. بسم‏الله‏الرحمن‏الرحیم "من به عنوان رییس جمهور در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یاد می‌کنم که پاسدار مذهب رسمی و نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی کشور باشم و همه استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسوولیتهایی که بر عهده‏ گرفته‏ام به کار گیرم و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلای کشور، ترویج دین و اخلاق، پشتیبانی از حق و گسترش عدالت سازم و از هر گونه خودکامگی بپرهیزم و از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است حمایت کنم. در حراست از مرزها و استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور از هیچ اقدامی دریغ نورزم و با استعانت از خداوند و پیروی از پیامبر اسلام و اإمه اطهار علیهم‏السلام قدرتی را که ملت به عنوان امانتی مقدس به من سپرده است همچون امینی پارسا و فداکار نگاهدار باشم و آن را به منتخب ملت پس از خود بسپارم."

 

حال سوالی اینجا پیش می آید که : چرا با وجود اینکه رئیس جمهور سو گند یاد می کند که پاسدار قانون اساسی باشد ، اجرای برخی از اصول قانون اساسی همچون اصل پانزده سالها نادیده گرفته می شود ؟

 

برخی از کاندیدا ها قول اجرای این اصل را در برنامه های تبلیغاتی خود می دهند. در صورتی که اجرای کامل قانون اساسی وظیفه رئیس جمهور است. هر کس که رئیس جمهور شود باید شرایط اجرای قانون اساسی را کامل فراهم کند.

 

در این بین کارشناسان و فعالان فرهنگی در قومیت های مختلف ،  باید نظر خود را درباره : الفبا ،  گویش معیار ،  نحوه تدریس ، محتوی کتب و ... به زبان های قومی بیان کنند تا خدای ناکرده با اجرای ناقص قانون ، از چاله به چاه نیفتیم.

نوشته شده توسط اسماعیل در 17:50 |  لینک ثابت