سه شنبه سی ام تیر 1388
زبان های قومیتی در برخی از دانشگاه های ایران تدریس می شود
دولت مصوبه آموزش زبان های محلی و قومیتی را در برخی از دانشگاه های این کشور را ابلاغ کرده است.
بر اساس این مصوبه به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و دانشگاه آزاد اسلامی اجازه داده میشود که دو واحد درسی زبان و ادبیات مربوط به زبانها و گویشهای بومی و محلی ایران مانند آذری، کردی، بلوچی و ترکمن در دانشگاههای مرکز استان های ذیربط به صورت اختیاری ارائه و تدریس کنند.
این مصوبه چند هفته پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران، در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده بود.
بر اساس این مصوبه فرهنگستان زبان و ادب فارسی و کمیته فرهنگ و تمدن ایران و اسلام به ترتیب مسئولیت تشخیص زبان ها و گویش های مشمول این واحده و تصویب برنامه های درسی آنها را بر عهده خواهند داشت.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
دولت می خواهد با این مصوبه به نوعی رفع تکلیف کند. من قبلاً هشدار داده بودم که بد اجرا کردن اصل پانزدهم قانون اساسی بسیار بدتر از اجرا نکردن این اصل است. در واقع حکم از چاله به چاه افتادن را دارد و مثل صدا و سیمای استانی می شود که بجای حفظ و حراست از از زبان و فرهنگ قومی محلی درصدد نابودی و ریشه کن کردن آن است.
سوال اساسی اینکه جایگاه گویشها یا زبان های تبری گیلکی و تالشی کجاست؟ (در این مورد بعدا بیشتر صحبت می کنم)
این مصوبه بسیار گنگ و مبهم است. مشخص نیست که در این واحد درسی چه چیزی درس داده می شود، چه کسی محتویات کتابها را تعیین می کند، چه کسی آنها را درس می دهد. آیا از نظرات فعالان قومی استفاده می شود؟ تعیین گویش معیار چگونه است؟ و ...
این مصوبه محدودیت های فراوانی دارد. این واحد درسی به صورت اختیاری و در دانشگاه آن هم فقط در مراکز استانهای مربوطه اجرا شود. به نظر من این آموزش باید به صورت ترکیبی با زبان فارسی در مقطع ابتدایی و در سراسر کشور اجرا گردد.
آنها با این مصوبه می خواهند آن افرادی را هم که به زبان قومی و محلی خود در دانشگاهها صحبت می کنند با آموزش بد و ناصحیح از این عمل پشیمان کنند و فرایند قتل زبانهای قومی و محلی را تکمیل کنند.
