اِساره سو _ نور ِستاره

بهار بمو ونوشه تالی کنده
اماره سال نو جا حالی کنده

دپوشی یه هلی دار اسبه تی تی
فرش بیه اینجه و اونجه مشته تی تی

ککی مار شه گله دیار هاکرده
سبزه گل ره شه پیش قرار هاکرده

بیارده چلچلا خار خاره پیغوم
دیگه باد بهار ما بیته وه نوم

کشنه روش ، روخنه مشته او ئه
ونه لو گلخنه ، چه مشته بو ئه

زمسونه سوحاله بیز ور هیته
چله ره با بهار ماه خیز ور هیته

تکون بیته همن با شه بهاری
چمر بیته همن تا چش دیاری

سو ببّه دشت و صحرا با ونوشه
او بیّه برف و سرما گوشه گوشه

خونه بلبل اونجه گلی به گلی
دنه پیغوم همه پلی به پلی

برو بهار مازرون ره هارش
گل و قشنگی میون ره هارش

همه جا سفره هفسین وا بهییه
میونه سبزه جا تزئین بهییه

عمو نوروز خبر خش بیارده
ننه سرما وا و وارش بیارده

بهار تره دعوت به کار هاکرده
تنبلی اون راسی فرار هاکرده

بهاره آی بهاره آی بهاره
ونوشه مشتلق چییه بهاره

شاعر : طاهری (با اندکی تصرف)

نوشته شده توسط اسماعیل در 14:21 |  لینک ثابت   •