اِساره سو _ نور ِستاره
جمعه چهارم اردیبهشت 1388
شعر تبری
این شعر زیبا رو تقدیم به شما می کنم. هر چند شاعرش رو نمیشناسم.
مه دل تنگه سـر هاده شه صدا ره بـَـزن سـاز و دم هـاده لـَلهوا ره
تـه جـا بـلبـل گـلی بـه گـلی نـَوونه ته نـَخوندی پيله ، پاپلی نـَوونه
بــی تــه لـالـه و لـمـپـا سـو نــَدنـه ونـوشه اسبـه بـونـه ، بـو ندنه
بـــهــار وائــه پـــيــغــوم پـــه انــی هـلـی اسبـه جـِمه ره دوجنـی
بـــهــار گــلــهی بـــچــا بـــچــايــی ميا گيرنه مه دل ته بی صدايی
خل توم گوم بيمه مه ويشه ته ای نوج بزه پيتومه مه ريشه ته ای
بــرو بــی تــه سـوا صــفا نــدارنــه تـیـنـاری گـلـی ونـگـا وا نـدارنـه
مه دل تنگه سـر هاده شه صدا ره بـَـزن سـاز و دم هـاده لـَلهوا ره
نوشته شده توسط اسماعیل
در 14:54 | لینک ثابت
